<\/p>\n\n\n\n
Dzi\u0119kujemy Kolegom z Towarzystwa Ziemi G\u0142ogowskiej za zgod\u0119 na wykorzystanie informacji o jednostkach Garnizonu G\u0142og\u00f3w, znajduj\u0105cych si\u0119 na stronie internetowej g\u0142ogowskiego SPArt.<\/p>\n\n\n\n
Zarys historii 5. Pomorskiej Brygady Artylerii Armat<\/span><\/strong><\/p>\n\n\n\n 5. Brygada Artylerii Armat sw\u00f3j powojenny rodow\u00f3d wywodzi z jednostek artyleryjskich \u015aOW stacjonuj\u0105cych od 1951 roku w G\u0142ogowie. Rozkazem MON 0045\/Org z 17.05.1951 r. sformowano 112.pac nadaj\u0105c mu numer JW 5575, kt\u00f3ry kolejno przejmowa\u0142y 31.BAA, 5.Pomorska BAA, 5.BAA.<\/p>\n\n\n\n 1. sierpnia 1951 roku do G\u0142ogowa przyby\u0142a grupa organizacyjna, kt\u00f3r\u0105 dowodzi\u0142 dow\u00f3dca pu\u0142ku pp\u0142k Henryk Po\u017alewicz. Przej\u0119to bardzo zniszczony kompleks dawnych koszar im. Hinderburga, kt\u00f3re nale\u017ca\u0142o w szybko dostosowa\u0107 do przyj\u0119cia \u017co\u0142nierzy zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej. Pierwsi poborowi zostali wcieleni 10.11.1951 roku, a ju\u017c w marcu 1952 roku pu\u0142k osi\u0105gn\u0105\u0142 gotowo\u015b\u0107 bojow\u0105 (dwa dywizjony 152 mm z ci\u0105gnikami S-80).<\/p>\n\n\n\n Od 4.09.1956 r. w wyniku reorganizacji Si\u0142 Zbrojnych utworzono Dow\u00f3dztwo 10. Dywizji Artylerii Armat. W sk\u0142ad dywizji wszed\u0142 m.in. 112. pac przeformowany na 31. BAA. W G\u0142ogowie utworzono garnizon, kt\u00f3rego dow\u00f3dc\u0105 zosta\u0142 p\u0142k J\u00f3zef Petruk. Lata nast\u0119pne to pomy\u015blna realizacja zada\u0144 szkoleniowo \u2013 wychowawczych, a wielokrotne \u0107wiczenie w warunkach poligonowych potwierdza\u0142y wysok\u0105 zdolno\u015b\u0107 bojow\u0105 brygady.<\/p>\n\n\n\n 30.09. 1967 roku rozkazem ministra obrony narodowej w sprawie zmian w nazewnictwie i kultywowania tradycji bojowych przez jednostki Wojska Polskiego 31. BAA przej\u0119\u0142a dziedzictwo tradycji, historyczn\u0105 nazw\u0119 i numeracj\u0119 5. Pomorskiej Brygady Artylerii Ci\u0119\u017ckiej przyjmuj\u0105c nazw\u0119 5. Pomorskiej Brygady Artylerii Armat. W 1995 roku decyzj\u0105 ministra obrony narodowej dla zachowania w pami\u0119ci bohaterskich czyn\u00f3w \u017co\u0142nierzy formacji artylerii ci\u0119\u017ckiej Wojska Polskiego 5. Brygada Artylerii Armat przej\u0119\u0142a dziedzictwo by z honorem kontynuowa\u0107 tradycje:<\/p>\n\n\n\n 8 maja 1995 roku brygada otrzyma\u0142a nowy sztandar ufundowany przez spo\u0142ecze\u0144stwo i zak\u0142ady pracy G\u0142ogowa. Poprzedni sztandar zosta\u0142 przekazany do Muzeum Wojska Polskiego. Pod koniec listopada 2001 5. PBAA rozformowano, jej tradycje przej\u0105\u0142 3 dar 23.BAA w Boles\u0142awcu.<\/p>\n\n\n\n W czasie wieloletniej pokojowej s\u0142u\u017cby brygada wychowa\u0142a kilka pokole\u0144 artylerzyst\u00f3w. W jednostce odbywa\u0142o s\u0142u\u017cb\u0119 na r\u00f3\u017cnych etapach swojej zawodowej kariery wielu oficer\u00f3w, kt\u00f3rzy zajmowali lub zajmuj\u0105 kierownicze stanowiska w Wojsku Polskim.<\/p>\n\n\n\n Zarys historii 29. dywizjonu rozpoznania artyleryjskiego<\/strong><\/p>\n\n\n\n Na podstawie zarz\u0105dzenia Szefa Sztabu Generalnego WP nr 024\/Org z dn. 27.03.1969 r. zosta\u0142 sformowany w G\u0142ogowie 29. dywizjon rozpoznania artyleryjskiego (29. dra), podleg\u0142y pod wzgl\u0119dem organizacyjnym dow\u00f3dcy \u015aOW. Zadaniem dywizjonu by\u0142o zdobywanie i opracowywanie danych o nieprzyjacielu, terenie i warunkach meteorologicznych dla szefostwa artylerii okr\u0119gu i innych jednostek wojsk rakietowych oraz artylerii w zale\u017cno\u015bci od podporz\u0105dkowania w czasie \u0107wicze\u0144 i strzela\u0144 artyleryjskich. Nowo sformowana jednostka otrzyma\u0142a numer identyfikacyjny JW 3166. Baz\u0105 organizacji dywizjonu by\u0142a przeniesiona kilka miesi\u0119cy wcze\u015bniej z Boles\u0142awca 67. bateria meteorologiczna artylerii, kt\u00f3ra tym samym zako\u0144czy\u0142a swoj\u0105 samodzielno\u015b\u0107. Kadr\u0119 zawodow\u0105, \u017co\u0142nierzy s\u0142u\u017cby zasadniczej i specjalistyczny sprz\u0119t wojskowy wydzieli\u0142y jednostki artylerii okr\u0119gu i uzupe\u0142nili absolwenci szk\u00f3\u0142 wojskowych. Dywizjon po kilku miesi\u0105cach organizowania pobierania i poznawania sprz\u0119tu, szkolenia i zgrywania pododdzia\u0142\u00f3w osi\u0105gn\u0105\u0142 gotowo\u015b\u0107 bojow\u0105 i w dniu 13.12.1969 r. z r\u0105k Szefa Wojsk Rakietowych i Artylerii \u015aOW otrzyma\u0142 sztandar. Dow\u00f3dztwo i sztab, dy\u017curka oficera dy\u017curnego, rejon zakwaterowania baterii, sale szkolenia i magazyny pododdzia\u0142owe mie\u015bci\u0142y si\u0119 w budynku koszarowym mi\u0119dzy 6. Pu\u0142kiem Pontonowym a 5. Pomorsk\u0105 Brygad\u0105 Artylerii Armat (5 PBAA). Park techniczny, s\u0142u\u017cba PKT, gara\u017ce, magazyny i baza mobilizacyjna zlokalizowane by\u0142y na obiekcie Brzost\u00f3w przy ul. \u015awierczewskiego (obecnie Sikorskiego).<\/p>\n\n\n\n 29 dywizjon rozpoznania artyleryjskiego przez dziesi\u0119cioletni okres istnienia jako samodzielna jednostka posiada\u0142 nast\u0119puj\u0105c\u0105 struktur\u0119 organizacyjn\u0105: dow\u00f3dztwo, sztab (szef sztabu, szef \u0142\u0105czno\u015bci, oficer operacyjny, oficerowie rozpoznawczy), sekcja polityczna (instruktorzy), s\u0142u\u017cby techniczne (szef s\u0142u\u017cby uzbrojenia, szef s\u0142u\u017cby samochodowej, technicy), kwatermistrzostwo (szef s\u0142u\u017cby \u017cywno\u015bciowej, szef s\u0142u\u017cby mundurowej, szef s\u0142u\u017cby mps), pluton \u0142\u0105czno\u015bci, pluton gospodarczy, lekarz i dru\u017cyna sanitarna. Zarys historii 14. Podoficerskiej Szko\u0142y Artylerii Armat<\/strong><\/p>\n\n\n\n Od 1952 r. w 112, pac i 31, BAA w G\u0142ogowie funkcjonowa\u0142y pododdzia\u0142y szkolne przygotowuj\u0105ce podoficer\u00f3w s\u0142u\u017cy zasadniczej dla potrzeb w\u0142asnych i innych jednostek artylerii. Wykorzystano urz\u0105dzon\u0105 na wysokim poziomie baz\u0119 szkoleniow\u0105 oraz obiekty koszarowe 5. PBAA i zarz\u0105dzeniem Szefa Sztabu Generalnego WP nr 073\/Org z 10.07.1970 r. zosta\u0142a utworzona w G\u0142ogowie 14. Podoficerska Szko\u0142a Artylerii Armat (na bazie przeniesionej z Grudzi\u0105dza). Cz\u0119\u015b\u0107 kadry zawodowej przyby\u0142a z Grudzi\u0105dza, pozosta\u0142a zosta\u0142a przeniesiona z 5. PBAA, 29. dra i innych jednostek OW. Szko\u0142a zosta\u0142a zakwaterowana w budynku koszarowym nr 13 (obecnie siedziba WKU).<\/p>\n\n\n\n Zadaniem 14. PSAA by\u0142o szkolenie elew\u00f3w, kandydat\u00f3w na podoficer\u00f3w zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej, dow\u00f3dc\u00f3w dru\u017cyn i dzia\u0142on\u00f3w dla pododdzia\u0142\u00f3w dowodzenia, rozpoznania artyleryjskiego i ogniowych jednostek artylerii. Od 1979 r. rozpocz\u0119to szkolenie podchor\u0105\u017cych, absolwent\u00f3w szk\u00f3\u0142 wy\u017cszych w ramach Szko\u0142y Podchor\u0105\u017cych Rezerwy. Prowadzono te\u017c kursy dla podoficer\u00f3w zawodowych. Turnus szkoleniowy trwa\u0142 6 miesi\u0119cy (dwa turnusy w roku: pierwszy – od po\u0142owy pa\u017adziernika do po\u0142owy kwietnia, drugi- od po\u0142owy kwietnia do po\u0142owy pa\u017adziernika). Absolwenci szko\u0142y, w zale\u017cno\u015bci od uzyskanych wynik\u00f3w, otrzymywali stopnie kaprala lub bombardiera i kierowani byli do jednostek wojskowych na terenie wszystkich okr\u0119g\u00f3w wojskowych.<\/p>\n\n\n\n 14. PSAA posiada\u0142a nast\u0119puj\u0105c\u0105 struktur\u0119 organizacyjn\u0105: komenda i sztab, szkolna bateria artylerii armat, szkolna bateria rozpoznania artyleryjskiego, Szko\u0142a Podchor\u0105\u017cych Rezerwy, Podoficerska Szko\u0142a Zawodowa, pluton zabezpieczenia, kancelaria. Komendantami Szko\u0142y byli: pp\u0142k Zdzis\u0142aw Musia\u0142 i pp\u0142k Tadeusz Za\u0144ko, zast\u0119pcami ds. szkolenia – mjr Tadeusz W\u0119glarz i mjr \u0141ucjan Ka\u017amierczak, zast\u0119pcami ds. politycznych – mjr Jan Poklepa, mjr Andrzej Tadych i mjr Tadeusz \u017bmurko, szefami s\u0142u\u017cb technicznych – mjr Tadeusz Paszkowski i kpt. Tadeusz Pi\u0105tek, szefem s\u0142u\u017cby uzbrojenia – kpt. Mieczys\u0142aw Wojtyna, kierownikami kancelarii: ogn. sztab. Tadeusz Tokarz i st. chor. Jan Wojciechowski. Dow\u00f3dcami szkolnej baterii artylerii armat byli: mjr Bronis\u0142aw M\u0142ot i mjr Marek \u015awierczy\u0144ski, szkolnej baterii rozpoznania artyleryjskiego – mjr \u0141ucjan Ka\u017amierczak i kpt. Alfons Kaniewski. Szko\u0142\u0105 Podchor\u0105\u017cych Rezerwy dowodzili – mjr Czes\u0142aw Zalewski i mjr Leon Woszczyna, a Podoficersk\u0105 Szko\u0142\u0105 Zawodow\u0105 – mjr Bronis\u0142aw M\u0142ot, mjr \u0141ucjan Ka\u017amierczak i mjr Jerzy Wi\u015bniewski. Dow\u00f3dc\u0105 plutonu zabezpieczenia by\u0142 st. sier\u017c. Kazimierz Jankowski.<\/p>\n\n\n\n Po kilkunastu latach funkcjonowania w Garnizonie G\u0142og\u00f3w 14. PSAA wiosn\u0105 1986 roku, zarz\u0105dzeniem Szefa Sztabu Generalnego, zosta\u0142a przeniesiona do W\u0119gorzewa w Warszawskim Okr\u0119gu Wojskowym. Do nowego garnizonu przenios\u0142a si\u0119 tylko cz\u0119\u015b\u0107 kadry zawodowej, kt\u00f3ra po kr\u00f3tkim czasie i tak powr\u00f3ci\u0142a do 5. PBAA w G\u0142ogowie. Pozostali \u017co\u0142nierze zawodowi 14. PSAA kontynuowali s\u0142u\u017cb\u0119 w 23. BAA i innych jednostkach OW.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dzi\u0119kujemy Kolegom z Towarzystwa Ziemi G\u0142ogowskiej za zgod\u0119 na wykorzystanie informacji o jednostkach Garnizonu G\u0142og\u00f3w, znajduj\u0105cych si\u0119 na stronie internetowej g\u0142ogowskiego SPArt. Zarys historii 5. Pomorskiej Brygady Artylerii Armat 5. Brygada Artylerii Armat sw\u00f3j powojenny rodow\u00f3d wywodzi z jednostek artyleryjskich \u015aOW stacjonuj\u0105cych od 1951 roku w G\u0142ogowie. Rozkazem MON 0045\/Org z 17.05.1951 r. sformowano 112.pac […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15],"tags":[],"class_list":["post-1595","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-karty-z-historii"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/artylerzysci-sow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1595","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/artylerzysci-sow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/artylerzysci-sow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/artylerzysci-sow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/artylerzysci-sow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1595"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/artylerzysci-sow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1595\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2898,"href":"https:\/\/artylerzysci-sow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1595\/revisions\/2898"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/artylerzysci-sow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1595"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/artylerzysci-sow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1595"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/artylerzysci-sow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1595"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Si\u0142\u0119 ogniow\u0105 brygady stanowi\u0142y trzy dywizjony 152 mm hba i jeden dywizjon 122 mm armat. Od jesieni 1978 roku w powi\u0119kszono brygad\u0119 o nowy dywizjon artylerii rakietowej, a od 1969 do 1985 o dywizjon rozpoznania artyleryjskiego \u2013 by\u0142y 29 dra, kt\u00f3ry od 1969 roku stacjonowa\u0142 w G\u0142ogowie). W 1985 roku w 5. PBAA utworzono dywizjon wielkiej mocy wyposa\u017cony 203 mm samobie\u017cne armaty 2S7.<\/p>\n\n\n\n
Dow\u00f3dcami dywizjonu byli: pp\u0142k Rajmund Krasowski (1969-1976), pp\u0142k Tadeusz Buty\u0144ski (1976-1979), a p\u00f3\u017aniej – pp\u0142k Micha\u0142 Krasowski. Obowi\u0105zki szefa sztabu dywizjonu pe\u0142nili: mjr W\u0142adys\u0142aw Stolecki i mjr Kazimierz Pytkowski, a zast\u0119pcy ds. politycznych – mjr Jan Broniszewski, pp\u0142k Czes\u0142aw Chromiak i mjr Wies\u0142aw Mr\u00f3z. Kwatermistrzem by\u0142 mjr Bronis\u0142aw Cicho\u0144, a zast\u0119pc\u0105 ds. technicznych mjr Jerzy T\u0105del.
Bateriami dowodzili: topograficzn\u0105 – por. Jerzy Biniarz, kpt. Kazimierz Szwej i por. Jan S\u0142owik, radiotechniczn\u0105 – por. Jan Turski i kpt. Adam K\u0119stowicz, rozpoznania d\u017awi\u0119kowego – kpt. Micha\u0142 Szafra\u0144ski, por. Jan R\u00f3\u017cycki i kpt. Andrzej \u015amia\u0142kowski, bateri\u0105 meteorologiczn\u0105 – por. Czes\u0142aw Kargol, kpt. Leon Krz\u0119cin i kpt. Jan Jagielski.
Szkolenie og\u00f3lnowojskowe i specjalistyczne poszczeg\u00f3lne baterie prowadzi\u0142y na placach \u0107wicze\u0144 i obiektach garnizonowych zgodnie z ich podzia\u0142em dla istniej\u0105cych w G\u0142ogowie w tym czasie jednostek artylerii i wojsk in\u017cynieryjnych. Udogodnieniem by\u0142o wykorzystywanie tych obiekt\u00f3w i plac\u00f3w \u0107wicze\u0144, kt\u00f3re do tej pory by\u0142y przygotowane dla pododdzia\u0142\u00f3w 5 Po-morskiej Brygady Artylerii Armat o podobnej specyfice zada\u0144 i programach szkolenia. 29 dra ze wzgl\u0119du na specyfik\u0119 zada\u0144 i wojenne przeznaczenie oraz bezpo\u015bredni\u0105 podleg\u0142o\u015b\u0107 pod dow\u00f3dztwo \u015aOW bra\u0142 udzia\u0142 we wszystkich przedsi\u0119wzi\u0119ciach szkoleniowych i \u0107wiczeniach z wojskami, w kt\u00f3rych uczestniczy\u0142o Szefostwo WRiArt SOW. Realizowane zadania by\u0142y zr\u00f3\u017cnicowane w zale\u017cno\u015bci od specyfiki i etap\u00f3w \u0107wicze\u0144. Polega\u0142y one na realizowaniu zada\u0144 rozpoznania artyleryjskiego w ugrupowaniu \u0107wicz\u0105cej armii (okr\u0119gu), a tak\u017ce na wykonywaniu zada\u0144 kontrolnych \u0107wicz\u0105cych oddzia\u0142\u00f3w wojsk rakietowych i artylerii, wykonuj\u0105cych strzelania amunicj\u0105 bojow\u0105 i uderzenia rakiet. Wykonanie tak du\u017cej ilo\u015bci zada\u0144 w wielu miejscach i czasie na rzecz Dow\u00f3dztwa \u015aOW i innych jednostek artylerii wymaga\u0142o od kadry i \u017co\u0142nierzy du\u017cej mobilno\u015bci, zaanga\u017cowania i cz\u0119stego przebywania na poligonach w Toruniu, W\u0119drzynie, Przej\u0119s\u0142awiu, Kliczkowie, \u017baganiu i Orzyszu. Po dziesi\u0119cioletnim funkcjonowaniu jako samodzielna jednostka zarz\u0105dzeniem Szefa Sztabu Generalnego WP nr 026\/Org z dn. 18.01.1979 roku 29. dywizjon rozpoznania artyleryjskiego przestaje by\u0107 samodzielnym oddzia\u0142em i wchodzi w sk\u0142ad 5 PBAA. Jednak\u017ce na wypadek \u201eW\u201d dywizjon ten, po mobilizacyjnym rozwini\u0119ciu, stawa\u0142 si\u0119 ponownie samodzielnym oddzia\u0142em podleg\u0142ym dow\u00f3dcy \u015aOW (armii). W 1985 r., po utworzeniu 23 Brygady Artylerii Armat, dywizjon zostaje w\u0142\u0105czony w jej struktury i przeniesiony do Zgorzelca.<\/p>\n\n\n\n